|
In het vorige deel heb ik iets verteld van de montage van het begin van de documentaire. Maar doorgaan in deze trant maakt deze serie oneindig lang en daarom beperk ik me in dit slot tot een paar montagetechnische zaken en over de waarde van zo’n project als dit.
Eerst nog even over de foto’s in de film. Voor dit onderwerp waren er heel veel nodig. Sommige waren digitaal aangeleverd, andere moesten eerst gescand worden. Bij het scannen neem ik altijd een hoge resolutie, want dan kun in de film nog eens inzoomen op de foto, of er maar een deel van gebruiken. Alle foto’s zijn op “maat gemaakt” door ze bij te snijden of op te blazen tot ze pasten in het dv-formaat (720 x 576 pixels). Ik heb ze zoveel mogelijk dezelfde kleur gegeven via de diverse kleuren correctiefilters: als ze van vòòr 1940 waren heb ik ze wat gelig gemaakt, de foto’s van later kregen meestal een zwart-wit filter over zich heen.
|