De AVO organiseert jaarlijks het AVO festival, doorgaans in de maand april. Het festival is tevens de voorselectie voor de landelijke NOVA manifestatie in oktober/november.

Behalve voor de eer en (eeuwige) roem strijden deelnemers om de volgende prijzen:

• 1ste prijs
• 2de prijs
• 3e prijs
• Beste Montage: Ab ter Horst prijs
• Beste Geluid: Franco Fiorito prijs
• Beste Nieuweling: Frits ten Bloemendal prijs
• Beste Camera: Karel Koel prijs
• Publieksprijs

Ab ter Horst was lid van de Enschedese smalfilmclub FACE. Van oude 16 mm loopwerken bouwde hij montagetafels. Een montagetafel was nodig om beeld en geluid te kunnen synchroniseren. Terecht is de prijs voor de beste montage naar hem vernoemd.

Schilderen was zijn tweede hobby. Toen de smalfilm het af moest leggen tegen het videogeweld wilde hij zich daarop storten. Echter wel op de computer. Een onoverkomelijk probleem vormde echter het feit dat je eerst „Windows” moet kennen voordat je met iets anders kunt beginnen. Iets dat sommige videofilmers nog steeds ondervinden.

In 1987 nemen Ab ter Horst, Franco Fiorino en dhr J.W.M. Peters uit Beek het initiatief om de AVO op te richten. Van de AVO is hij lange tijd voorzitter geweest.

Ook voor de toenmalige Nederlandse organisatie van amateurfilmers NOVA heeft Ab zich volop ingezet en deze vereniging in de donkerste dagen er weer bovenop geholpen. (De naam is in het videotijdperk veranderd in Nederlandse Organisatie Van Audiovisuele amateurs)

Voor zijn verdiensten voor NOVA en AVO mocht Ab tijdens de landelijke manifestatie in Almelo in 1994 de UNICA medaille in ontvangst nemen. Deze kreeg een ereplaats op de salontafel. Hij overleed op 13 mei 2001.

Franco Fiorito was van Italiaanse afkomst. Hij was veeboer en woonde in Neede. Als smalfilmer was hij lid van de smalfilmclub FACE in Enschede.

De afstand Neede - Enschede was voor hem in die tijd toch een bezwaar. In 1976 werd hem gevraagd om iets over zijn hobby te vertellen tijdens een show van een plaatselijk fotograaf in Neede. Franco neemt daar het initiatief om in Neede een filmclub op te richten. De club gaat filmclub Neede en omgeving, FINEO heten. FINEO is de derde club in de regio na de Enschedese club FACE en de Deventer club DAC.

Hij is een enthousiast filmer die het enthousiasme op typisch Italiaanse wijze weet over te dragen op zijn clubgenoten. Het zijn de echte Italiaanse pizza’s en zijn muziek (beste geluid) die hiertoe ingezet werden.

In 1987 nemen Ab ter Horst, Franco Fiorito en dhr J.W.M. Peters uit Beek het initiatief om de AVO op te richten. Van de AVO is hij lange tijd penningmeester geweest. Na zijn dood heeft de filmclub Neede niet lang meer bestaan.

Aanmeldingsformulier en reglement AVO festival

Frits is omstreeks 1991 bij de AVO gekomen en heeft zich opgeworpen als secretaris. Wie kent niet zijn brieven aan de clubs, opgesierd met kanttekeningen in de meest letterlijke betekenis.

De AVO bestond toen uit de Enschedese club FACE en de Deventer club DAC. Een beetje weinig voor een gebied van bijna twee provincies. Frits pakte een kaart van Overijssel en rekende uit hoeveel mensen er in een plaats eventueel interesse zouden kunnen hebben in een videoclub. Brieven werden geschreven aan gemeentebesturen, VVV’s en dergelijke om na te gaan of de plaats rijp was voor een videovereniging.

Dan ontstaat er een nieuwe golf van clubs. Het Accent in Gorssel op 25 -10 -1991, VC Duiven volgt op 2 - 4 -1992, ViFiCa Almelo op 6 - 5 -1993 en Vi-Doe in Doetinchem op 6 - 5 -1994. Het hoogtepunt werd bereikt in de jaren 96 – 98 met respectievelijk vier, drie en weer vier clubs. Samen met zijn beste maat Harry Teering tufte hij de provincie door.

Op het nationale NOVA festival in 2001 kreeg hij samen met Harry de UNICA-medaille voor al dit werk.

Carel Koel was Almeloër en vooreerst een familieman. Zo bezorgde hij voor zijn dochter die een bakkerswinkel heeft, niet alleen het brood, maar bezorgde hij haar ook klanten. Zijn kleinkinderen waren zijn lust en zijn leven.

Toen in 1993 in Almelo een videoclub opgericht werd, werd hij ook lid van de videoclub ViFiCa. Hij was vooral een individuele filmer met een voorkeur voor, hoe kan het anders, familiefilmpjes. Soms ging hij samen met Frits ten Bloemendal op stap om te filmen. Beiden hebben een imposante film gemaakt over de Canadese begraafplaats in Holten.

Tot aan zijn dood in 1995 is hij penningmeester van de AVO geweest. Die functie had hij toen ongeveer 5 jaar vervuld. Hij werkte veel en hard op de achtergrond voor de vereniging. Als de komiek van het bestuur zorgde hij ervoor dat de stemming er bij alle zware en minder zware problemen in bleef.