’t PRADO heeft de afgelopen periode een woelige periode beleefd. Problemen bij TRIAS zorgden ervoor dat de deelnemers aanvankelijk afscheid moesten nemen van hun vertrouwde docente. De zaak leek gered doordat de vervanger één van de reserve docenten was van het project.
Helaas, de inloopdag ging perfect maar de daaropvolgende workshop ging opnieuw door interne problemen bij TRIAS de mist in.
De AVO heeft daarop gemeend het contract te moeten opzeggen. Terwijl de afhandeling van deze opzegging volop bezig was en er contacten gezocht werden om een nieuw contract aan te gaan, werd TRIAS failliet verklaard. De afhandeling moest vanaf dan via de curator lopen. Op deze plaats een woord van waardering voor alle betrokkenen: begrip en medewerking alom! Ondanks al deze medewerking kostte het toch nog drie weken voordat het oude contract ontbonden was en een nieuw contract kon worden afgesloten. Eind november kon de draad weer opgepakt worden. De cursisten mochten op 29 november hun vertrouwde docente Miranda weer verwelkomen.

Kiezen is een van de meest vervelende dingen.
Bij de opzet van ’t PRADO gingen we uit van een groots documentaire festival. Een festival gedurende een hele dag met in twee zalen projectie. Volop tijd voor een praatje met de makers en interactie met het publiek. Gelegenheid ook om, als publiek, die documentaires te kiezen waar men in geïnteresseerd is. Kortom, een festival met hoofdletters. Door het aantal groepen en deelnemers én het feit dat we niemand wilden beperken, was dit een reële benadering.
En dan komt de tijd dat er beslissingen moeten worden genomen. De zoektocht naar een geschikte gelegenheid liep op niets uit. Een accommodatie met twee gelijkwaardige zalen voor filmprojectie én met voldoende plaats én nog betaalbaar ook, jammer dan. Dat is duidelijk een geval van te veel noten op je zang hebben. Dan het alternatief: Twee dagen festival. Dat betekent dat de gelegenheid voor twee dagen gehuurd moet worden en er twee dagen voldoende bezoekers moeten zijn om financieel rond te komen. Het betekent ook dat er voor het publiek niets te kiezen is: twee dagen of kiezen voor een dag met een bepaald programma. Kortom, twee dagen is geen optie.
De keuze is dan ook gevallen op één festivaldag. In het ZINiN-theater in Nijverdal. Een prachtige accommodatie. Op zondag 17 mei 2009. We hebben onze documentaire makers gevraagd bij de montage in gedachten te houden dat bij film meestal de wet geldt: “Minder is Meer”. In gewoon Nederlands: dat betekent dat we gevraagd hebben om de lengte van een documentaire te beperken tot 20 minuten. Met die lengte kunnen we een programma opzetten dat zowel voor de documentaire makers als voor het publiek interessant is. Onze “biechtvaders” hebben door de voortgangsprocedure op de documentaires de vaste overtuiging gekregen dat het goede documentaires worden. Ook zijn de onderwerpen zeer gevarieerd. Als u nu alvast die dag reserveert om er bij te zijn, dan wordt het ook op dat punt een geslaagde dag. Wanneer ook weer? Juist zondag 17 mei 2009! Eerst noteren!
Wally